” Zabić drozda „- czy Tom był już trupem w chwili, gdy Mayella Ewell otworzyła usta i krzyknęła?

Uważam, że Tom Robinson był trupem w chwili, gdy Mayella Ewell otworzyła usta, by krzyczeć.  Tak naprawdę nie miał szans na bycie uznanym za niewinnego, biorąc pod uwagę fakt, że ława przysięgłych składała się w całości z farmerów, którzy przypuszczalnie podzielali powszechne przekonanie o dopuszczalności uprzedzeń.  Siła uprzedzeń na Południu w tamtym czasie była zbyt duża, by ława przysięgłych mogła uwierzyć na słowo czarnemu mężczyźnie, a nie białej dziewczynie.  Mayella była w pełni świadoma siły, jaką dysponowała jako biała kobieta; nie tylko jej rasa zapewniała jej ochronę i gwarancję, że jej uwierzą, ale wiedziała też, że zgodnie z południowymi standardami kobiety powinny być traktowane z szacunkiem i poważaniem.

Opisz sytuację dotyczącą Burrisa Ewella w ” Zabić drozda ” .

Burris Ewell to postać występująca w książce, która pozwala czytelnikom po raz pierwszy poznać rodzinę Ewellów. Po obejrzeniu okropnego zachowania Burrisa w szkole można się tylko zastanawiać, jak wygląda jego życie domowe, o czym czytelnicy przekonują się w scenie rozprawy sądowej.

Burris jest przedstawicielem lub symbolem najniższego z najniższych, dna łańcucha pokarmowego, jeśli chodzi o klasę społeczną. Jego rodzina żyje z zasiłku, siedmioro dzieci biega w obrzydliwym domu przy miejskim wysypisku śmieci.
Burris Ewell tworzy scenę, na której widzowie nie wierzą we wszystko, co mówi i robi jego ojciec, a także ilustruje ideę, że nawet ci, którzy są uważani za „białe śmieci”, ci, którzy są najniżej postawieni w społeczeństwie, wciąż mają więcej praw i wiarygodności w oczach ławy przysięgłych niż człowiek czarnoskóry.
Opisz, jak problem wpływa na głównych bohaterów i protagonistów, z czego wynika, jak się objawia i czy został rozwiązany.
W tej książce pojawia się wiele problemów i konfliktów.
Głównymi z nich są rasizm, klasowość i kwestie płci, a wszystkie te konflikty wynikają z kontekstu.
Akcja rozgrywa się na głębokim Południu – w Alabamie – w latach 30. ubiegłego wieku, kiedy obowiązywało prawo Jima Crowa. Panował tam głęboki rasizm, który jest przyczyną konfliktu Toma Robinsona.
Akcja opowiadania rozgrywa się w latach trzydziestych XX wieku, w czasie Wielkiego Kryzysu, kiedy biedni byli bardzo biedni, a nawet bogaci mieli bardzo mało. Dzięki temu różnice między klasami (klasą wyższą, średnią itd.) stały się bardzo widoczne, jak w przypadku konfliktu między Scout a Walterem Cunninghamem.
Kwestie płci wywołują poważny konflikt, ponieważ na Scout wywiera się presję, by „zachowywała się jak dama”. Lata 30. to czas, w którym miejsce kobiety było w domu. Skaut nie pasuje do żadnego z typowych opisów małych dziewczynek z tamtego okresu, co sprawia, że zarówno jej brat, jak i ciotka Alexandra czepiają się jej nieprzystojnych zachowań i cech.
Żadna z tych kwestii nie zostaje tak naprawdę „rozwiązana” jako taka. Jednak przynajmniej wysuwa się je na pierwszy plan i patrzy na nie krytycznie, a nie zamiata pod dywan, co było powszechnym podejściem do takich spraw w latach trzydziestych. Niekonwencjonalne oznaczało, że nie były dyskutowane, ale przynajmniej kwestie te zostały poruszone w celu wywołania dyskusji na ich temat, aby można było ocenić te pomysły.

” Zabić drozda ” – Jem wyjaśnia Scout, że grosze Indiańskiej Głowy to „prawdziwa, silna magia”. Czy jest to przekonanie religijne/moralne? Czy potrafisz wyjaśnić, co oznacza ten cytat?

W odniesieniu do stwierdzenia Jema o magicznej jakości pensa Indiańskiej Głowy w powieści Harper Lee  „Zabić drozda”, uważam, że nie było to nic więcej, jak tylko legenda z dzieciństwa, przejęta lub może nawet wymyślona przez Jema (lub być może przez samą Lee). Oczywiście, Jem mógł po prostu pomylić stary (i obraźliwy) przesąd o „indiańskim darze” – wręczaniu, a następnie żądaniu zwrotu prezentu – z centem za głowę Indianina. Nie ma żadnych dowodów historycznych ani nawet popkulturowych, które potwierdzałyby jakiekolwiek magiczne lub duchowe moce związane z tą monetą. Penny był jedną z najdłużej funkcjonujących monet w Stanach Zjednoczonych – jej obieg trwał pół wieku (1859-1909), a jej wzór należał do najbardziej popularnych, biorąc pod uwagę długą fascynację narodu rdzennymi Amerykanami. Warto zauważyć, że postać na monecie była opisywana zarówno jako wizerunek Lady Liberty, jak i indiańskiej dziewczyny w nakryciu głowy. W obu przypadkach, według jednego ze źródeł, „prawdziwa indiańska dziewczyna nie dałaby się złapać na noszenie nakrycia głowy wodza”.

Wyjaśnij wykorzystanie aluzji i spostrzeżeń w książce ” Zabić drozda „

„Mimo że Maycomb było ignorowane podczas wojny między stanami, rządy Rekonstrukcji i ruina gospodarcza zmusiły miasto do rozwoju.”

Aluzja to krótkie odniesienie do czegoś lub kogoś w historii lub literaturze. Odniesienie to ma na celu wniesienie dodatkowego zrozumienia do omawianej historii; zazwyczaj jednak nie ma ono bezpośredniego, konkretnego związku. Porównując dwa pozornie niepowiązane doświadczenia, pozwala czytelnikowi na głębsze zrozumienie i intelektualną reakcję.

Powyższy przykład z powieści Harper Lee Zabić drozda odnosi się do miejsca Maycomb w społeczno-ekonomicznej historii Alabamy. „Mimo że Maycomb było ignorowane podczas wojny między stanami” sugeruje, że miasteczko uniknęło bezpośrednich działań wojennych podczas wojny secesyjnej; prawdopodobnie nie było żadnych pobliskich bitew, a miasteczko uniknęło pochodni, która dosięgła wiele innych południowych miasteczek (zwłaszcza tych, które znalazły się na drodze unijnego generała Williama T. Shermana, który kazał spalić wiele miasteczek). Druga połowa wypowiedzi – „… Reguły Rekonstrukcji i ruina gospodarcza zmusiły miasto do rozwoju” – sugeruje, że miasto ucierpiało po wojnie w okresie Rekonstrukcji, w którym południowe stany były na okresie próbnym (i ogólnie surowo traktowane) przez rząd Stanów Zjednoczonych, który walczył i domagał się ich powrotu do Unii. W latach po wojnie Maycomb prawdopodobnie cierpiało z powodu skrajnej biedy. W wyniku tych złych czasów Maycomb musiało albo przetrwać i rozwijać się, albo umrzeć.

Nawiązanie do Maycomb i jego miejsca w historii wojny secesyjnej pomaga nie tylko wyjaśnić pewne tło miasteczka, ale także sugeruje, że myślenie z czasów wojny secesyjnej (na przykład o niewolnictwie i stosunkach rasowych) jest wciąż żywe i aktualne.

” Zabić drozda ” – jakie znaczenie kryje się za cytatem: „Grzechem jest zabić ptaka szydercę”? W jaki sposób Boo Radley, Atticus Finch i Tom Robinson zostali metaforycznie przedstawieni jako wyśmiewane ptaki ?

W książce Harper Lee ” Zabić drozda „, k piący ptak jest metaforą czystości i niewinności. Boo Radley, Tom Robinson i Atticus Finch są na różne sposoby metaforycznymi kpiarzami.

Atticus mówi swoim dzieciom, że zabijanie dzięciołów jest grzechem, ponieważ są one nieszkodliwymi stworzeniami, które nie robią nic innego, jak tylko „tworzą muzykę, którą ludzie mogą się cieszyć”. Kpiące ptaki symbolizują w powieści dobroć i niewinność, a ich cechy są zbieżne z cechami trzech najważniejszych bohaterów tej historii.

Wbrew krążącym o nim plotkom Boo jest miłą, troskliwą, niewinną istotą. Nikomu nie przeszkadza, a kiedy może, stara się być pomocny. Na przykład nie waha się zaryzykować własnego życia, by chronić Scout, gdy Bob Ewell próbuje ją zabić. Nie pragnie uznania ani sławy za swoje dobre uczynki; chce po prostu być miły i żyć w pokoju.

Tom jest kolejnym przykładem metaforycznego kpiarza. Jest dobrym człowiekiem, który pragnie jedynie uczciwie zarabiać na życie i troszczyć się o żonę i dzieci. Wbrew oskarżeniom Mayelli Ewell, Tom jest łagodną, nieagresywną, czystą duszą. Niestety, mieszkańcy Maycomb są tak zaślepieni nienawiścią i rasizmem, że niesłusznie skazują Toma za zbrodnię, której nie popełnił. Tom zostaje śmiertelnie postrzelony podczas próby ucieczki z więzienia, w którym nie powinien był przebywać. Mieszkańcy miasteczka Maycomb, skazując Toma, metaforycznie zabijają ptaka szydercę 

Atticus jest kolejnym przykładem uosobienia dobroci i niewinności. Jest sprawiedliwy, uprzejmy i stara się pomagać potrzebującym (nawet własnym kosztem). Decyduje się bronić Toma, wiedząc, że nie ma on szans na sprawiedliwy proces ze względu na kolor skóry. Atticus wie, że jego decyzja spotka się z nieprzychylnym przyjęciem, ale nie pozwala, by go to zniechęciło, i jest zdeterminowany, by robić to, co słuszne, mimo gróźb i zniewag, których doświadcza on i jego rodzina.

Uprzedzenia, rasizm, nienawiść i zachowania mieszkańców Maycomb są uwypuklone i podkreślone poprzez straszliwe traktowanie przez nich ptaków z miasteczka: Boo, Toma i Atticusa.

W książce ” Zabić drozda ” Scout popełnia trzy błędy podczas pierwszego dnia w szkole. Co to za błędy? Dlaczego tak bardzo rozgniewały pannę Caroline?

W rozdziale 2 książki Zabić drozda, mimo że Scout z niecierpliwością czeka na rozpoczęcie nauki w szkole, jej pierwszy dzień jest trudny. Jej pierwszym błędem jest poinformowanie nauczycielki, panny Caroline Fisher, że umie już czytać. Panna Caroline mówi Skaut, że nie powinna czytać w domu z ojcem, ponieważ „przeszkadzałoby mi to w czytaniu”. Najwyraźniej panna Caroline chce być jedynym źródłem edukacji szkolnej w życiu swoich uczniów.

Drugi błąd popełnia po przerwie, gdy Scout nudzi się podczas lekcji z kartami pamięci. Scout zaczyna pisać list do Dilla, ale panna Karolina przyłapuje ją na tym i mówi, że Atticus nie powinien uczyć jej pisania. Szczególnie rażące jest to, że Scout pisze kursywą, czego nie uczy się aż do trzeciej klasy.

Ostatni błąd Scout popełnia, gdy informuje pannę Caroline, że Cunninghamowie nie przyjmują niczego, czego nie mogą spłacić. Dzieje się to po tym, jak nauczycielka oferuje Walterowi Cunninghamowi pieniądze na lunch. Scout próbuje wyjaśnić tę politykę Cunninghamów i mówi, że panna Caroline wprawia Waltera w zakłopotanie, oferując mu pieniądze. Scout próbuje tylko wyjaśnić sprawę, ale panna Karolina najwyraźniej nie docenia jej wkładu. W swojej frustracji panna Karolina uderza Scout linijką w rękę i każe jej stać w milczeniu w kącie klasy.

Te incydenty pokazują, że Scout jest zdolną i spostrzegawczą dziewczynką, ale nadal nie wie, jak najlepiej komunikować się z dorosłymi. Pokazują również, że pannie Cunningham zależy na utrzymaniu autorytetu jako nauczycielce swoich uczniów, ale nie wie, jak najlepiej to zrobić i nie rozumie dynamiki społecznej, jaka panuje w Maycomb.

W książce ” Zabić drozda „, co Scout sądzi o aktualnej modzie w edukacji? Co jej opinie mówią o charakterze Scout?

 

Scout jest bardzo sfrustrowana obecną modą w edukacji – przynajmniej tą, którą stosuje jej nauczycielka, panna Karolina.

 

Pierwszy moment niezadowolenia Scout z trendów w edukacji pojawia się, gdy panna Caroline po prostu prosi ją o przeczytanie alfabetu z tablicy. Ponieważ Scout od lat czyta z Atticusem, bez problemu radzi sobie z tym zadaniem, a następnie czyta na głos swoją czytankę oraz notowania giełdowe. Panna Caroline jest zbulwersowana, że ktoś bez wykształcenia nauczycielskiego ośmiela się próbować uczyć dziecko czytać i oświadcza, że będzie musiała „cofnąć szkody” wyrządzone przez Atticusa. Scout jest wściekła i znajduje Jema na dworze podczas przerwy, żeby dać upust swojej frustracji:

 

Jem, ta przeklęta pani mówi, że Atticus uczy mnie czytać i żeby z tym skończył.

 

Jem próbuje uspokoić Scout i wyjaśnia, że panna Caroline została przeszkolona w zakresie „nowego sposobu nauczania”, który wkrótce będą musieli stosować wszyscy nauczyciele. Ten nowy system, według Jema, to system dziesiętny Deweya; jak na ironię, jego brak zrozumienia, czym tak naprawdę jest system dziesiętny Deweya, jeszcze bardziej pokazuje rozdźwięk między metodami panny Caroline a potrzebami jej uczniów.

 

Po powrocie do klasy panna Caroline pokazuje uczniom karteczki z wyrazami migowymi, a oni mają je oglądać w ciszy. Harcerka jest znudzona i zaczyna pisać. Kiedy panna Caroline odkrywa, że Scout też potrafi pisać, zabrania jej tego, upierając się, że uczniowie „uczą się” pisać dopiero w trzeciej klasie.

 

W domu Scout wyjawia Atticusowi, że nie widzi sensu w powrocie do szkoły. Przecież Atticus sam może ją nauczyć, co już udowodnił. Panna Caroline nie chce dostrzec różnic w zdolnościach swoich uczniów i upiera się, że wszyscy są pod względem rozwoju tacy sami. Została przeszkolona, że poszczególne etapy edukacji powinny być nauczane w określonym wieku, i uważa, że tylko ona i inni przeszkoleni pedagodzy są w stanie właściwie przekazać umiejętności takie jak czytanie i pisanie.

 

Scout natychmiast dostrzega, jak niedorzeczne jest to stwierdzenie, i jest rozzłoszczona, sfrustrowana i znudzona nauczaniem, które jest znacznie poniżej jej własnych możliwości. Pokazuje to, że Scout jest samodzielnym myślicielem, prawdopodobnie w większym stopniu niż jej nauczyciel. Ma też silną wolę, nie chce po prostu podporządkować się systemowi, który nie służy jej własnym potrzebom, i jest zdeterminowana, by kontynuować naukę każdego wieczoru z ojcem.

Jakich zmian jako pierwszy dokonał Napoleon w rozdziałach 4-6 ” Folwarku zwierzęcego „?

W rozdziałach 4-6 ” Folwarku zwierzęcego ” George’a Orwella, widzimy jak Napoleon staje się przywódcą zwierząt. Snowball został wypędzony przez psy Napoleona, więc teraz nie ma oporu wobec jego przywództwa. Pierwszą zmianą, jaką wprowadza Napoleon, jest likwidacja niedzielnych spotkań porannych. Decyzje, które były omawiane na tych niedzielnych spotkaniach, będą podejmowane przez radę świń, której on sam będzie przewodniczył. Zwierzęta są zdenerwowane tą zmianą i kilka z nich próbuje wyrazić swoje zdanie, aby się jej sprzeciwić. Młode świnie, które są na tyle odważne, aby to zrobić, zostają natychmiast uciszone przez psy Napoleona i sprawa zostaje zaniechana.

Drugą zmianą jest formalne powierzenie przez Napoleona odpowiedzialności za gospodarstwo. Zostaje to przedstawione jako ciężkie brzemię, poświęcenie, które Napoleon podejmuje, i znów żadne ze zwierząt nie może się temu sprzeciwić. Ponieważ z niedzielnych zebrań usunięto możliwość dyskusji, Napoleon nakazuje zwierzętom zebrać się w tym dniu, aby wykonać polecenia na cały tydzień. Nikt nie jest w stanie oprotestować tego zarządzenia i praca na farmie trwa nadal.

Trzecią największą zmianą, którą Napoleon wprowadza w rozdziałach 4-6, jest zamieszkanie świń w budynku gospodarczym. Niektóre zwierzęta kwestionują to posunięcie, ponieważ wydaje im się, że słabo pamiętają uchwałę, która w początkach rewolucji zabraniała im mieszkać w budynku gospodarczym. Ponieważ jednak żadne ze zwierząt nie jest w stanie tego udowodnić, a uchwała nie została spisana, zwierzęta zostają przekonane przez Squealera, jedną ze świń zasiadających w radzie Napoleona, że jest to całkowicie dopuszczalne posunięcie.

Jak wygląda zmartwychwstanie Achillesa w ” Iliadzie „?

Achilles był najsłynniejszym i najpotężniejszym z wojowników wymienionych w tradycji homeryckiej. Jego urodę porównywano do urody bogów, a w dzieciństwie zanurzył się w rzece Styks i stał się nietykalny; śmiertelna pozostała tylko jego pięta, w którą chwyciła go matka, nimfa Tetydy.

W ” Iliadzie ” nie ma mowy o śmierci Achillesa pod łukiem Parysa, a zatem zmartwychwstanie, o którym mowa, nie dotyczyło jego śmiertelnego ciała. Było to raczej zmartwychwstanie duchowe i psychiczne.

Po porwaniu swojej niewolnicy/kochanki, Bryzeidy, Achilles oświadcza, że nie będzie już walczył. Jest to dla niego los gorszy niż sama śmierć, ponieważ powiedziano mu, że zginie na wojnie, a jego imię będzie żyło wiecznie. Co więcej, całe swoje życie poświęcił walce; jest ona jedynym powodem jego istnienia.

Bez Achillesa i jego wojowników bitwa obraca się przeciwko Grekom. Achilles niezłomnie odmawia walki, dopóki Patroklos, odziany w zbroję Achillesa, nie ginie na polu walki. Oszalały z gniewu Achilles uderza z mocą w Trojan, „wskrzeszając” swój honor, wizerunek i cel w życiu.

Jak ogień szalejący w jakiejś górskiej kotlinie po długiej suszy – i płonie gęsty las, a wiatr niesie wielkie języki ognia we wszystkich kierunkach – tak wściekły Achilles szalał, władając włócznią jak bóg i ścigając tych, których chciał zabić, aż ciemna ziemia spłynęła krwią.

Dlaczego w ” Fauście ” Goethego Bóg pozwala Mefistofelesowi kusić Fausta?

W ” Fauście ” Goethego, w „Prologu w niebie”, Pan jest w niebie, zgromadzony ze swoim niebiańskim zastępem. Są wśród nich aniołowie: Rafael, Gabriel i Michał; obecny jest także Mefistofeles.

Każdy z aniołów wychwala dzieło stworzenia Pana, w tym słońce, oceany, a nawet moc grzmotów i błyskawic. Od pierwotnego (pierwszego) dnia świata wszystkie dobre dzieła Pana są tak chwalebne i piękne, jak były w owym pierwszym dniu.

Mefistofeles (Mefisto) twierdzi, że nie ma słów pochwały dla słońca czy oceanu. Narzeka natomiast, że odkąd ludzkość ujrzała pierwszy promyk nieba w wiedzy, którą otrzymała w ogrodzie Eden, jest nieszczęśliwa.

Mefisto skarży się, że zamiast wznosić się ponad zwierzęta „blaskiem niebiańskiego światła”, one z każdym dniem coraz bardziej przypominają bestie. Mefisto nie chwali więc Pana ani jego dzieł, a jedynie krytykuje.

Pan pyta, czy zawsze przychodzi „w złym zamiarze?”. Czy nic nie dzieje się „dobrze na ziemi”? Ale Mefistofeles skarży się, że jest tak źle, że nawet on nie chce już tam przychodzić.

Pan ma wielką wiarę w jednego człowieka, zwraca więc uwagę Mefista na doktora Fausta. (Ta część fabuły jest bardzo podobna do kuszenia Hioba przez szatana w Starym Testamencie Biblii). Pan mówi, że może on być lekarzem, ale przede wszystkim jest sługą Pana. Aby udowodnić, że Mefisto nie ma racji co do ludzkości, Pan pozwala Mefistowi kusić Fausta, dopóki ten żyje. Pan jest jednak pewien, że pod koniec życia Faust nadal będzie Jego wiernym sługą. Faust może mieć teraz wątpliwości i popełniać błędy, ale dojdzie do siebie: dopóki żyje, przynajmniej się stara: błędy są częścią życia.

Pokusa Fausta jest więc w gruncie rzeczy opisem Goethego – w tym utworze literackim – jak człowiek jest kuszony każdego dnia swojego życia, wybierając między Panem a „ciemnymi mocami”. W tym utworze autor przedstawia sytuację jako zakład między Panem a Mefistofelesem. Pan nie wątpi w Fausta, a zakład toczy się o to, by Pan mógł przekonać Mefista, że ludzkość jest z natury dobra, mimo pokus, które na nią czyhają. Pan wierzy, że Faust pozostanie wierny i po drodze nauczy się kilku ważnych lekcji. Pan przepowiada, co znajdzie Mefistofeles:

A kiedy musisz, to stań, zdumiony:

Dobry człowiek, w swej najczarniejszej tęsknocie,

Wciąż zna drogi cnoty.

Kiedy Niebo się zamyka, Mefistofeles komentuje, jakim dżentelmenem jest Pan:

Lubię od czasu do czasu posłuchać słów Starca,

I dbam, gdy jestem z nim, by nie pluć.

To bardzo miłe, gdy taki wielki dżentelmen,

gada z diabłem, w sposób tak ludzki!