„Sporo czasu zajęło mi zaśnięcie – nie byłem nawet zmęczony – ale w końcu mi się udało”. W którym rozdziale „Buszującego w zbożu” znajduje się to zdanie?

Cytat ten pojawia się pod koniec rozdziału 14. Holden ma za sobą pełną przygód noc w Nowym Jorku, zakończoną wynajęciem prostytutki. Kiedy dziewczyna zjawia się w jego pokoju, wydaje się Holdenowi tak młoda i bezbronna, że nie może się zmusić, by się z nią przespać. Tak jak w przypadku wszystkich młodych ludzi, chce ją chronić.

Ponieważ Holden i Maurycy nie zgadzają się co do ceny prostytutki, Maurycy podchodzi do Holdena i bije go dość dotkliwie. Po wyjściu Maurycego Holden zatacza się w łazience, udając, że został postrzelony, co świadczy o jego niedojrzałości, ale także o tym, że nie można go zbyt mocno zranić. Kończy jednak noc w bardzo złym humorze, twierdząc, że chce się zabić, wyrzucając się przez okno. Postanawia jednak tego nie robić, ponieważ nie chce, by ludzie widzieli go w „krwawym” stanie.

Zły sen Holdena jest odzwierciedleniem tego, że jest on rozdrażniony wszystkimi przeżyciami tego wieczoru, z których większość jest w jakiś sposób niepokojąca.

” Don Kichot ” – co jest humorystycznego w próbie naprawy zbroi pradziadka przez Don Kichota?

W pierwszym rozdziale Don Kichota Kichot, chcąc rozpocząć swoją misję poszukiwania honoru i chwały jako rycerz, próbuje naprawić zbroję swojego pradziadka. Zbroja jest bardzo stara, przeżarta rdzą i pokryta pleśnią. Po wyszorowaniu i wypolerowaniu zbroi Kichot zauważa, że przyłbica hełmu nie działa, więc wymyśla własne rozwiązanie. Kichot wykonuje półhełm z tektury, który następnie mocuje na morionie. Aby sprawdzić, czy materiał jest wystarczająco wytrzymały, przecina go mieczem – i ten błyskawicznie się rozpada. Rozczarowany, przymocowuje sztaby żelaza do wnętrza hełmu, aż do uzyskania satysfakcjonującego go efektu, po czym ogłasza, że hełm jest doskonale skonstruowany.

Scena ta jest humorystyczna, ponieważ jest to jedno z pierwszych wydarzeń, które ukazuje zupełny brak kompetencji Kichota jako rycerza-samozwańca. Zamiast zlecić kowalowi wykonanie nowej zbroi, Kichot chaotycznie improwizuje zbroję swojego pradziadka. Próbuje nawet przymocować do hełmu tekturę, która jest materiałem całkowicie nieprzystającym do żelaza i stali. Podobnie sam Kichot nie nadaje się na rycerza – a jednak, podobnie jak wtedy, gdy ogłasza, że jego prowizoryczny hełm jest doskonały, uparcie twierdzi, że nim jest.

O czym jest ” Don Kichot „?

„Pomysłowy dżentelmen Don Kichot z La Manchy ” lub ” Don Kichot ” to powieść fikcyjna napisana przez słynnego hiszpańskiego pisarza Miguela de Cervantesa. Pierwotnie została wydana w dwóch częściach: pierwszy tom ukazał się w 1605 roku, a drugi w 1615 roku. Powieść opowiada o przygodach Alonso Quijano, hidalgo, który ma obsesję na punkcie czytania różnych romansów rycerskich i zamienia się w odważnego i honorowego błędnego rycerza o imieniu Don Kichot z Manczy.

Zainspirowany przez swoją ukochaną, Dulcyneę, w towarzystwie swojego zaufanego giermka i przeciwieństwa w każdym znaczeniu tego słowa, chłopa Sancho Pansy, Don Kichot przeżywa liczne bohaterskie przygody. Chce pomóc tym, którzy potrzebują ochrony i zaprowadzić sprawiedliwość na świecie. Niestety, przygody naszego bohatera nie są niczym więcej niż wytworem jego własnej wyobraźni. Niestabilność psychiczna i emocjonalna Alonso, a także jego niezdolność do odróżnienia rzeczywistości od wyobraźni to jedne z głównych tematów powieści.

Cervantes prowadzi narrację w taki sposób, by czytelnik mógł sam ocenić, co jest prawdziwe, a co nie. Przedstawia niewiarygodnego narratora, chcąc ośmieszyć przesadę występującą w większości powieści rycerskich, i wprowadza Cide Hamete Benengeli, fikcyjnego historyka arabskiego, który, jak twierdzi, jest pierwowzorem historii Kichota.

Ze względu na mnogość różnych społecznie istotnych wątków tematycznych i charakterów, powieść zalicza się również do biografii fikcyjnej, satyry i farsy, a także uważa się ją za pierwszą nowoczesną powieść w historii.

” Boska komedia ” – dlaczego Dante jest dziś aktualny?

” Boska komedia ” Dantego może się dziś wydawać pod pewnymi względami archaiczna. Na przykład, prawdopodobnie nie interesują nas polityczne spory w średniowiecznej Florencji ani losy niektórych średniowiecznych papieży. Jednak na głębszym poziomie Dante jest istotny i możliwy do odnalezienia, ponieważ wielu z nas, podobnie jak bohater poematu, czuje się zagubionych. Po prostu nie wiemy, jaką drogę w życiu wybrać. Zaczynamy idealistycznie i z najlepszymi intencjami, ale okazuje się, że świat jest trudnym, cynicznym miejscem, a ci, którym się powodzi, często wydają się być oszustami i kłamcami. To sprawia, że wielu z nas czuje, że opowiadanie się po stronie „dobra” jest bezowocnym przedsięwzięciem.

To właśnie tego rodzaju pytania leżą u podstaw metafory zagubienia Dantego i są równie aktualne dziś, jak osiemset lat temu. Podobnie jak Dante, my również możemy skorzystać z przypomnienia o szerszym obrazie, który pokazuje nam, że możemy zakorzenić się w tym, co wieczne. Dante wyobraża sobie wszechświat, który ma sens, i pokazuje nam, jak on działa. To pokazanie jest ważne: co innego mówić, że abstrakcyjnie możemy pójść do piekła za nasze występki, a co innego widzieć ludzi wiecznie mielonych w paszczy szatana.

Dante pokazuje, że zło zostaje ukarane, że ci, którzy są dobrzy w sercu, mogą zostać oczyszczeni, a prowadzenie cnotliwego i wiernego życia jest nagradzane – i to nagradzane. Nasze rozumienie tego, co to oznacza, mogło się nieco zmienić na przestrzeni wieków, ale podstawowe pragnienie bezpieczeństwa i przewodnictwa w świecie, który może wydawać się bezsensowny i przerażający, jest tak samo głębokie jak zawsze.

Jak napisać charakterystykę postaci Ani z ” Ani z Zielonego Wzgórza „?

Aby napisać szkic postaci Anny Shirley, bohaterki powieści Lucy Maud Montgomery Ania z Zielonego Wzgórza, należy przejrzeć książkę i wypisać fragmenty, w których Ania opisuje samą siebie, a jest ich wiele. Ania jest nie tylko osobą żywą, pomysłową, dziwaczną, gadatliwą i dramatyczną, ale także skłonną do autorefleksji. Zauważa ona, że: „Jest we mnie tak wiele różnych Ani. Czasami myślę, że właśnie dlatego jestem tak kłopotliwą osobą. Gdybym była tylko jedną Anią, byłoby o wiele wygodniej, ale wtedy nie byłoby to nawet w połowie tak interesujące”. Ania wiąże swoją konfliktową naturę z fizjonomią, a także z temperamentem, i często wspomina o swoich rudych włosach jako o dowodzie jej ognistej natury. „Gdybyś miała rude włosy, łatwiej byłoby ci być złą niż dobrą” – zauważa, dodając: „Ludzie, którzy nie mają rudych włosów, nie wiedzą, co to kłopoty”. LM Montgomery stosuje strategię tworzenia wewnętrznego konfliktu i zewnętrznego patosu (Annę poznajemy po raz pierwszy jako sierotę), aby wzbudzić w czytelniku sympatię do niej. Wykorzystuje zdolność Ani do wpadania w tarapaty dzięki jej pomysłowym planom, aby wzbudzić zainteresowanie jej uczuciami i relacjami.

W jaki sposób Harper Lee przedstawia wydarzenia w powieści ” Zabić drozda ” ? Wykaż, w jakim stopniu zgadzasz się z opinią, że niektórzy mieszkańcy Maycomb są traktowani niesprawiedliwie.

 

W książce ” Zabić drozda „, Harper Lee przedstawia szereg osób, które są traktowane niesprawiedliwie ze względu na swoją pozycję społeczną lub rasę. 

W pierwszej kolejności można oczywiście wskazać Toma Robinsona, który zostaje niesprawiedliwie oskarżony i skazany za gwałt na Mayelli Ewell. Mimo że Atticus dobrze go broni i przekonująco dowodzi niewinności Toma (wskazując także na prawdziwego winowajcę – własnego ojca Mayelli), ława przysięgłych uznaje Toma za winnego tylko dlatego, że jest czarny. Oczywiście część mieszkańców Maycomb już wcześniej uznała, że Tom jest winny, i niektórzy z nich próbują go zlinczować. W obronie Toma staje Atticus i, co zaskakujące, Skaut.

 

Można też wskazać Boo Radleya jako osobę, która często jest traktowana niesprawiedliwie. Jako odludek Boo jest bardzo niezrozumiany, a nawet budzi strach. Dzieci boją się go i jednocześnie są nieco wyzywające, przekraczając granice szacunku w swoich działaniach. O rodzinie Radleyów często krążą plotki. Jednak pod koniec powieści Skaut odkrywa, jak bardzo myliła się co do Boo, i uczy się go lepiej rozumieć.

 

Można też zauważyć, że Atticus jest niesprawiedliwie traktowany przez niektórych mieszkańców Maycomb, gdy decyduje się bronić Toma Robinsona. Niektórzy są gotowi uciec się do przemocy wobec Atticusa, gdy ten zapobiega zlinczowaniu Toma. Inni plotkują o Atticusie i kręcą nosem.

 

Wreszcie możemy wskazać na niesprawiedliwe traktowanie Skautki i niektórych jej kolegów przez nauczyciela. Skaut umie już czytać i pisać, ale nauczycielka upiera się, że nie nauczyła się tego poprawnie i musi zacząć od nowa. Panna Caroline nie rozumie też dynamiki życia w Maycomb, co widać w sposobie, w jaki traktuje Waltera Cunninghama.

W jaki sposób w ” Iliadzie ” poruszany jest temat śmiertelności?

Temat śmiertelności człowieka zostaje wprowadzony od razu. Będzie to opowieść o śmierci, w której śmiertelne ciała zostaną zniszczone, a dusze uwolnione, by mogły odbyć swoją duchową podróż. Tak więc człowiek żyje w stanie śmiertelnym, a o jego losie decyduje „wola Zeusa”. Śmierć nie będzie tu gloryfikowana; połamane ciała pozostawione na polu walki staną się „ucztą dla psów i ptaków”.

W miarę rozwoju opowieści śmiertelność człowieka staje się jednak stanem, dzięki któremu może on wykazać się poświęceniem, odwagą i bohaterstwem. Hektor odmawia pozostania w bezpiecznych bramach Troi, mimo rozpaczliwych błagań żony i rodziców, którzy obawiają się jego śmierci. Achilles z radością walczy na śmierć i życie, czując głębokie poczucie winy z powodu utraty drogiego przyjaciela Patroklosa. Priam stawia czoła śmierci, aby sprowadzić do domu ciało swojego syna Hektora. Bohaterowie ci są gotowi z odwagą poświęcić własną śmiertelność dla dobra, które uważają za większe niż własne życie.

W całym poemacie śmiertelność człowieka jest rozpatrywana w kontekście kapryśności bogów, którzy ingerują w ludzkie sprawy. Ludzie żyją lub umierają według decyzji bogów, a władza Zeusa jest najwyższa.

” Iliada ” rozwija myśl, że istoty ludzkie są śmiertelne, a o ich śmierci decydują nieśmiertelni bogowie; to, w jaki sposób stawią czoło śmierci, jest jednak kwestią wolnej woli. Istoty ludzkie mogą wybrać bohaterstwo.

” Hamlet ” – w akcie 4, scenie 5, jakiemu celowi dramatycznemu służy szaleństwo Ofelii? A w scenie 7. jakie cechy wydobywają Klaudiusz, Laertes i Gertruda?

Szaleństwo Ofelii ukazuje nam niszczycielski wpływ wszystkich oszustw i dwulicowości, które miały miejsce w Elsinore. Ofelia to słodka, niewinna młoda dama, bezwstydnie wykorzystywana i maltretowana przez brata, ojca Klaudiusza i oczywiście samego Hamleta. Jest to jedna z niewielu rozpoznawalnych normalnych postaci w sztuce, która nie jest w jakiś sposób skompromitowana moralnie, nie jest uwikłana – przynajmniej nie z wyboru – w jakąś mroczną dworską intrygę.

W scenie 7 Klaudiusz, jak zwykle, myśli tylko o sobie. Wplątuje Laertesa w intrygę, która ma raz na zawsze wykończyć Hamleta, aby chronić jego tron. Laertes, który po śmierci siostry staje się bardzo porywczy, natychmiast wyrusza, by zemścić się na Hamlecie i tym samym zniweczyć starannie ułożone plany Klaudiusza. Jeśli chodzi o Gertrudę, wydaje się ona szczerze przejęta tragiczną śmiercią Ofelii, ale jednocześnie zdaje się nie wiedzieć o szerszym kontekście, niejako o przyczynach jej samobójstwa. Innymi słowy, Gertrudę można odczytać jako na swój sposób niewinną i naiwną.

” Zabić drozda ” – jakie rodzaje języka szczegółowego występują we fragmencie od końca rozdziału 23. od słów: „Nie, każdy musi się uczyć, nikt nie rodzi się wiedzący” do końca rozdziału.

 

W tym fragmencie książki Zabić drozda Jem i Scout próbują zrozumieć, co sprawia, że ludzie różnią się od siebie. W ciągu całej powieści wiele się nauczyli. Jem właśnie powiedział Scout, że jego zdaniem na świecie istnieją cztery rodzaje ludzi, a następnie wyjaśnia, co to za rodzaje. Uważa, że wykształcenie ma wiele wspólnego z tym, jacy są ludzie (oczywiście nie mówi tego w ten sposób). Skaut nie zgadza się z tym i mówi to, co jest zawarte w  pytaniu:

Nie, każdy musi się uczyć, nikt nie rodzi się wiedzący”.

W następnym akapicie pojawia się język szczegółowy:

Jem odwrócił się i uderzył w poduszkę. Kiedy wrócił na miejsce, jego twarz była pochmurna … jego usta stały się cienką linią.

Pisarz używa języka szczegółowego, aby opisać wygląd Jema. Pisząc, że jego „twarz była pochmurna”, a usta wyglądały jak „cienka linia”, pisarz pokazuje nam, że jest pogrążony w myślach, usilnie stara się zrozumieć ludzi i to, co ich od siebie różni. Szczególnym rodzajem języka szczegółowego użytego w tym tekście jest metafora.

” Hobbit ” – jaki błąd popełniają Fili i Kili, szukając schronienia w jaskini? Jaki jest prezent urodzinowy Golluma? Dlaczego Wargowie i gobliny spotkali się na leśnej polanie?

Po pierwsze, Fili i Kili popełniają błąd polegający na tym, że jaskinia, w której szukają schronienia, gdy nadciąga burza, ma przejście otwierające się z tyłu i przez to przejście gobliny porywają krasnoludy.

Po drugie, prezentem urodzinowym Golluma, jak go nazywa, jest pierścień – pierścień, który sprawia, że jego użytkownik staje się niewidzialny. Bilbo natknął się na pierścień, gdy jest w legowisku Golluma, a on nie jest świadomy, na początku, mocy pierścienia.

Po trzecie, gobliny i Wargowie spotykają się przed połączeniem sił w bitwie pięciu armii. Stają one w opozycji do krasnoludów, ludzi i elfów.