” Zabić drozda ” – jakie znaczenie kryje się za cytatem: „Grzechem jest zabić ptaka szydercę”? W jaki sposób Boo Radley, Atticus Finch i Tom Robinson zostali metaforycznie przedstawieni jako wyśmiewane ptaki ?

W książce Harper Lee ” Zabić drozda „, k

bloodpressureheartmeds.site

piący ptak jest metaforą czystości i niewinności. Boo Radley, Tom Robinson i Atticus Finch są na różne sposoby metaforycznymi kpiarzami.

Atticus mówi swoim dzieciom, że zabijanie dzięciołów jest grzechem, ponieważ są one nieszkodliwymi stworzeniami, które nie robią nic innego, jak tylko „tworzą muzykę, którą ludzie mogą się cieszyć”. Kpiące ptaki symbolizują w powieści dobroć i niewinność, a ich cechy są zbieżne z cechami trzech najważniejszych bohaterów tej historii.

Wbrew krążącym o nim plotkom Boo jest miłą, troskliwą, niewinną istotą. Nikomu nie przeszkadza, a kiedy może, stara się być pomocny. Na przykład nie waha się zaryzykować własnego życia, by chronić Scout, gdy Bob Ewell próbuje ją zabić. Nie pragnie uznania ani sławy za swoje dobre uczynki; chce po prostu być miły i żyć w pokoju.

Tom jest kolejnym przykładem metaforycznego kpiarza. Jest dobrym człowiekiem, który pragnie jedynie uczciwie zarabiać na życie i troszczyć się o żonę i dzieci. Wbrew oskarżeniom Mayelli Ewell, Tom jest łagodną, nieagresywną, czystą duszą. Niestety, mieszkańcy Maycomb są tak zaślepieni nienawiścią i rasizmem, że niesłusznie skazują Toma za zbrodnię, której nie popełnił. Tom zostaje śmiertelnie postrzelony podczas próby ucieczki z więzienia, w którym nie powinien był przebywać. Mieszkańcy miasteczka Maycomb, skazując Toma, metaforycznie zabijają ptaka szydercę 

Atticus jest kolejnym przykładem uosobienia dobroci i niewinności. Jest sprawiedliwy, uprzejmy i stara się pomagać potrzebującym (nawet własnym kosztem). Decyduje się bronić Toma, wiedząc, że nie ma on szans na sprawiedliwy proces ze względu na kolor skóry. Atticus wie, że jego decyzja spotka się z nieprzychylnym przyjęciem, ale nie pozwala, by go to zniechęciło, i jest zdeterminowany, by robić to, co słuszne, mimo gróźb i zniewag, których doświadcza on i jego rodzina.

Uprzedzenia, rasizm, nienawiść i zachowania mieszkańców Maycomb są uwypuklone i podkreślone poprzez straszliwe traktowanie przez nich ptaków z miasteczka: Boo, Toma i Atticusa.

W książce ” Zabić drozda ” Scout popełnia trzy błędy podczas pierwszego dnia w szkole. Co to za błędy? Dlaczego tak bardzo rozgniewały pannę Caroline?

W rozdziale 2 książki Zabić drozda, mimo że Scout z niecierpliwością czeka na rozpoczęcie nauki w szkole, jej pierwszy dzień jest trudny. Jej pierwszym błędem jest poinformowanie nauczycielki, panny Caroline Fisher, że umie już czytać. Panna Caroline mówi Skaut, że nie powinna czytać w domu z ojcem, ponieważ „przeszkadzałoby mi to w czytaniu”. Najwyraźniej panna Caroline chce być jedynym źródłem edukacji szkolnej w życiu swoich uczniów.

Drugi błąd popełnia po przerwie, gdy Scout nudzi się podczas lekcji z kartami pamięci. Scout zaczyna pisać list do Dilla, ale panna Karolina przyłapuje ją na tym i mówi, że Atticus nie powinien uczyć jej pisania. Szczególnie rażące jest to, że Scout pisze kursywą, czego nie uczy się aż do trzeciej klasy.

Ostatni błąd Scout popełnia, gdy informuje pannę Caroline, że Cunninghamowie nie przyjmują niczego, czego nie mogą spłacić. Dzieje się to po tym, jak nauczycielka oferuje Walterowi Cunninghamowi pieniądze na lunch. Scout próbuje wyjaśnić tę politykę Cunninghamów i mówi, że panna Caroline wprawia Waltera w zakłopotanie, oferując mu pieniądze. Scout próbuje tylko wyjaśnić sprawę, ale panna Karolina najwyraźniej nie docenia jej wkładu. W swojej frustracji panna Karolina uderza Scout linijką w rękę i każe jej stać w milczeniu w kącie klasy.

Te incydenty pokazują, że Scout jest zdolną i spostrzegawczą dziewczynką, ale nadal nie wie, jak najlepiej komunikować się z dorosłymi. Pokazują również,

że pannie Cunningham zależy na utrzymaniu autorytetu jako nauczycielce swoich uczniów, ale nie wie, jak najlepiej to zrobić i nie rozumie dynamiki społecznej, jaka panuje w Maycomb.

W książce ” Zabić drozda „, co Scout sądzi o aktualnej modzie w edukacji? Co jej opinie mówią o charakterze Scout?

 

Scout jest bardzo sfrustrowana obecną modą w edukacji – przynajmniej tą, którą stosuje jej nauczycielka, panna Karolina.

 

Pierwszy moment niezadowolenia Scout z trendów w edukacji pojawia się, gdy panna Caroline po prostu prosi ją o przeczytanie alfabetu z tablicy. Ponieważ Scout od lat czyta z Atticusem, bez problemu radzi sobie z tym zadaniem, a następnie czyta na głos swoją czytankę oraz notowania giełdowe. Panna Caroline jest zbulwersowana, że ktoś bez wykształcenia nauczycielskiego ośmiela się próbować uczyć dziecko czytać i oświadcza, że będzie musiała „cofnąć szkody” wyrządzone przez Atticusa. Scout jest wściekła i znajduje Jema na dworze podczas przerwy, żeby dać upust swojej frustracji:

 

Jem, ta przeklęta pani mówi, że Atticus uczy mnie czytać i żeby z tym skończył.

 

Jem próbuje uspokoić Scout i wyjaśnia, że panna Caroline została przeszkolona w zakresie „nowego sposobu nauczania”, który wkrótce będą musieli stosować wszyscy nauczyciele. Ten nowy system, według Jema, to system dziesiętny Deweya; jak na ironię, jego brak zrozumienia, czym tak naprawdę jest system dziesiętny Deweya, jeszcze bardziej pokazuje rozdźwięk między metodami panny Caroline a potrzebami jej uczniów.

 

Po powrocie do klasy panna Caroline pokazuje uczniom karteczki z wyrazami migowymi, a oni mają je oglądać w ciszy. Harcerka jest znudzona i zaczyna pisać. Kiedy panna Caroline odkrywa, że Scout też potrafi pisać, zabrania jej tego, upierając się, że uczniowie „uczą się” pisać dopiero w trzeciej klasie.

 

W domu Scout wyjawia Atticusowi, że nie widzi sensu w powrocie do szkoły. Przecież Atticus sam może ją nauczyć, co już udowodnił. Panna Caroline nie chce dostrzec różnic w zdolnościach swoich uczniów i upiera się, że wszyscy są pod względem rozwoju tacy sami. Została przeszkolona, że poszczególne etapy edukacji powinny być nauczane w określonym wieku, i uważa, że tylko ona i inni przeszkoleni pedagodzy są w stanie właściwie przekazać umiejętności takie jak czytanie i pisanie.

 

buy antibiotiques

Scout natychmiast dostrzega, jak niedorzeczne jest to stwierdzenie, i jest rozzłoszczona, sfrustrowana i znudzona nauczaniem, które jest znacznie poniżej jej własnych możliwości. Pokazuje to, że Scout jest samodzielnym myślicielem, prawdopodobnie w większym stopniu niż jej nauczyciel. Ma też silną wolę, nie chce po prostu podporządkować się systemowi, który nie służy jej własnym potrzebom, i jest zdeterminowana, by kontynuować naukę każdego wieczoru z ojcem.

Jakich zmian jako pierwszy dokonał Napoleon w rozdziałach 4-6 ” Folwarku zwierzęcego „?

W rozdziałach 4-6 ” Folwarku zwierzęcego ” George’a Orwella, widzimy jak Napoleon staje się przywódcą zwierząt. Snowball został wypędzony przez psy Napoleona, więc teraz nie ma oporu wobec jego przywództwa. Pierwszą zmianą, jaką wprowadza Napoleon, jest likwidacja niedzielnych spotkań porannych. Decyzje, które były omawiane na tych niedzielnych spotkaniach, będą podejmowane przez radę świń, której on sam będzie przewodniczył. Zwierzęta są zdenerwowane tą zmianą i kilka z nich próbuje wyrazić swoje zdanie, aby się jej sprzeciwić. Młode świnie, które są na tyle odważne, aby to zrobić, zostają natychmiast uciszone przez psy Napoleona i sprawa zostaje zaniechana.

Drugą zmianą jest formalne powierzenie przez Napoleona odpowiedzialności za gospodarstwo. Zostaje to przedstawione jako ciężkie brzemię, poświęcenie, które Napoleon podejmuje, i zn

ów żadne ze zwierząt nie może się temu sprzeciwić. Ponieważ z niedzielnych zebrań usunięto możliwość dyskusji, Napoleon nakazuje zwierzętom zebrać się w tym dniu, aby wykonać polecenia na cały tydzień. Nikt nie jest w stanie oprotestować tego zarządzenia i praca na farmie trwa nadal.

Trzecią największą zmianą, którą Napoleon wprowadza w rozdziałach 4-6, jest zamieszkanie świń w budynku gospodarczym. Niektóre zwierzęta kwestionują to posunięcie, ponieważ wydaje im się, że słabo pamiętają uchwałę, która w początkach rewolucji zabraniała im mieszkać w budynku gospodarczym. Ponieważ jednak żadne ze zwierząt nie jest w stanie tego udowodnić, a uchwała nie została spisana, zwierzęta zostają przekonane przez Squealera, jedną ze świń zasiadających w radzie Napoleona, że jest to całkowicie dopuszczalne posunięcie.

Jak wygląda zmartwychwstanie Achillesa w ” Iliadzie „?

Achilles był najsłynniejszym i najpotężniejszym z wojowników wymienionych w tradycji homeryckiej. Jego urodę porównywano do urody bogów, a w dzieciństwie zanurzył się w rzece Styks i stał się nietykalny; śmiertelna pozostała tylko jego pięta, w którą chwyciła go matka, nimfa Tetydy.

W ” Iliadzie ” nie ma mowy o śmierci Achillesa pod łukiem Parysa, a zatem zmartwychwstanie, o którym mowa, nie dotyczyło jego śmiertelnego ciała. Było to raczej zmartwychwstanie duchowe i psychiczne.

Po porwaniu swojej niewolnicy/kochanki, Bryzeidy, Achilles oświadcza, że nie będzie już walczył. Jest to dla niego los gorszy niż sama śmierć, ponieważ powiedziano mu, że zginie na wojnie, a jego imię będzie żyło wiecznie. Co więcej, całe swoje życie poświęcił walce; jest ona jedynym powodem jego istnienia.

Bez Achillesa i jego wojowników bitwa obraca się przeciwko Grekom. Achilles niezłomnie odmawia walki, dopóki Patroklos, odziany w zbroję Achillesa, nie ginie na polu walki. Oszalały z gniewu Achilles uderza z mocą w Trojan, „wskrzeszając” swój honor, wizerunek i cel w życiu.

pharmrx.site”>

Jak ogień szalejący w jakiejś górskiej kotlinie po długiej suszy – i płonie gęsty las, a wiatr niesie wielkie języki ognia we wszystkich kierunkach – tak wściekły Achilles szalał, władając włócznią jak bóg i ścigając tych, których chciał zabić, aż ciemna ziemia spłynęła krwią.

Dlaczego w ” Fauście ” Goethego Bóg pozwala Mefistofelesowi kusić Fausta?

W ” Fauście ” Goethego, w „Prologu w niebie”, Pan jest w niebie, zgromadzony ze swoim niebiańskim zastępem. Są wśród nich aniołowie: Rafael, Gabriel i Michał; obecny jest także Mefistofeles.

Każdy z aniołów wychwala dzieło stworzenia Pana, w tym słońce, oceany, a nawet moc grzmotów i błyskawic. Od pierwotnego (pierwszego) dnia świata wszystkie dobre dzieła Pana są tak chwalebne i piękne, jak były w owym pierwszym dniu.

Mefistofeles (Mefisto) twierdzi, że nie ma słów pochwały dla słońca czy oceanu. Narzeka natomiast, że odkąd ludzkość ujrzała pierwszy promyk nieba w wiedzy, którą otrzymała w ogrodzie Eden, jest nieszczęśliwa.

Mefisto skarży się, że zamiast wznosić się ponad zwierzęta „blaskiem niebiańskiego światła”, one z każdym dniem coraz bardziej przypominają bestie. Mefisto nie chwali więc Pana ani jego dzieł, a jedynie krytykuje.

Pan pyta, czy zawsze przychodzi „w złym zamiarze?”. Czy nic

nie dzieje się „dobrze na ziemi”? Ale Mefistofeles skarży się, że jest tak źle, że nawet on nie chce już tam przychodzić.

Pan ma wielką wiarę w jednego człowieka, zwraca więc uwagę Mefista na doktora Fausta. (Ta część fabuły jest bardzo podobna do kuszenia Hioba przez szatana w Starym Testamencie Biblii). Pan mówi, że może on być lekarzem, ale przede wszystkim jest sługą Pana. Aby udowodnić, że Mefisto nie ma racji co do ludzkości, Pan pozwala Mefistowi kusić Fausta, dopóki ten żyje. Pan jest jednak pewien, że pod koniec życia Faust nadal będzie Jego wiernym sługą. Faust może mieć teraz wątpliwości i popełniać błędy, ale dojdzie do siebie: dopóki żyje, przynajmniej się stara: błędy są częścią życia.

Pokusa Fausta jest więc w gruncie rzeczy opisem Goethego – w tym utworze literackim – jak człowiek jest kuszony każdego dnia swojego życia, wybierając między Panem a „ciemnymi mocami”. W tym utworze autor przedstawia sytuację jako zakład między Panem a Mefistofelesem. Pan nie wątpi w Fausta, a zakład toczy się o to, by Pan mógł przekonać Mefista, że ludzkość jest z natury dobra, mimo pokus, które na nią czyhają. Pan wierzy, że Faust pozostanie wierny i po drodze nauczy się kilku ważnych lekcji. Pan przepowiada, co znajdzie Mefistofeles:

A kiedy musisz, to stań, zdumiony:

Dobry człowiek, w swej najczarniejszej tęsknocie,

Wciąż zna drogi cnoty.

Kiedy Niebo się zamyka, Mefistofeles komentuje, jakim dżentelmenem jest Pan:

Lubię od czasu do czasu posłuchać słów Starca,

I dbam, gdy jestem z nim, by nie pluć.

To bardzo miłe, gdy taki wielki dżentelmen,

gada z diabłem, w sposób tak ludzki!

” Hobbit ” – jaka jest sceneria rozdziału 8, „Muchy i pająki”?

W tym rozdziale Bilbo i krasnoludy znajdują się w Mirkwood, wielkim lesie znanym niegdyś jako Greenwood Wielki, na wschód od rzeki Anduiny. Kiedyś las był zielony i wspaniały, ale z powodu cienia, który opanował niektóre starożytne twierdze, jest teraz ciemny i niebezpieczny, z wyjątkiem królestwa Leśnych Elfów na północnym wschodzie. Gandalf udał się na południe we własnych sprawach, zostawiając trzynastu poszukiwaczy przygód, by sami stawili czoła lasowi. Ostrzega ich, by nie zbaczali ze ścieżki, bo las jest pełen podstępów i przerażających bestii, ale następnego dnia kompania wypatrzyła wśród drzew ucztę elfów i ruszyła w stronę światła i śpiewu. Jednak gdy tylko zbliżają się do celu, grupa Elfów znika, by pojawić się ponownie w pewnej odległości. Dzieje się tak kilkakrotnie, w wyniku czego kompania gubi się beznadziejnie.

W tej sytuacji dowiadujemy się, dlaczego rozdział ten nosi tytuł „Muchy i pająki”, gdyż kompania zostaje zaatakowana przez zastępy olbrzymich pająków, które oplatają krasnoludy swoimi pajęczynami, czyniąc je całkowicie beznadziejnymi. Bilbo, z elfickim sztyletem, który dostał od trolli kilka rozdziałów wcześniej, zabija pająka, który trzyma go w niewoli. Nazywa więc swój miecz „Żądło”, zakłada pierścień i ostatecznie ratuje swoich towarzyszy.

Po akcji ratun

buy doxycycline online”>

kowej kompania zauważa, że Thorina nie ma – został zabrany na przesłuchanie do elfickiego króla Thranduila.

„Zabić drozda ” – jaka jest różnica między praktykowaniem wiary przez Kościół Pierwszego Kupna i Stowarzyszenie Pań Misjonarek?

 

Członkowie Kościoła Pierwszego Zakupu praktykują swoją wiarę, zbierając pieniądze na pomoc ludziom w potrzebie w swojej społeczności, takim jak żona i dzieci Toma Robinsona. Natomiast kobiety z Koła Misyjnego Pań praktykują swoją wiarę, wysyłając pieniądze na pomoc Afrykańczykom.

 

Kiedy Calpurnia zabiera Jema i Skauta do Kościoła Pierwszego Zakupu, wielebny Sykes bierze ofiarę, po czym liczy ją i mówi, że to za mało. Stwierdza, że potrzebuje dziesięć dolarów dla Robinsonów, po czym mówi:

  • Alec, zamknij drzwi. Nikt stąd nie wyjdzie, dopóki nie dostaniemy dziesięciu dolarów.

 Mimo że parafianie są bardzo biedni, mozolnie zbierają dodatkowe pieniądze, aż do momentu, gdy uda się zebrać całe dziesięć dolarów. Po kościele Calpurnia wyjaśnia, że mimo iż Tomek jest w więzieniu i wraz z żoną Helen mają na utrzymaniu dzieci, biali ludzie odmawiają zatrudniania Helen z powodu oskarżenia, że Tom zgwałcił białą kobietę.

Niezależnie od tego, czy kobiety, k

tóre nie chcą zatrudnić Helen, należą do Koła Misyjnego Pań, czy też nie, stowarzyszenie to z pewnością nie robi nic, by pomóc miejscowej czarnej społeczności. Zamiast tego koncentruje się na zbieraniu pieniędzy, które mają być wysłane do Afryki. Zamiast pomagać potrzebującym w swoim mieście, gdzie tubylcy żyją w biedzie, panie narzekają, że ich czarnoskórzy służący są zbyt aroganccy. Kierują swoją wiarę i pieniądze do tych, którzy są daleko, ponieważ dzięki temu mogą wykorzystywać miejscową  czarną ludność, zatrudniając ją za niskie pensje, a następnie mówiąc, jak wspaniałomyślne są, dając im pracę.

 

Członkowie Pierwszego Zakupu udzielają pomocy charytatywnej tym, o których wiedzą, że naprawdę jej potrzebują. Członkinie Koła misyjnego Pań są hipokrytkami, ponieważ dla własnej wygody ignorują potrzeby wokół siebie i wysyłają swoje pieniądze za granicę.

Jakie sny występują w rozdziale 1-10 ” Folwarku zwierzęcego „?

Na początku ” Folwarku zwierzęcego ” zwierzęta zbierają się, aby wysłuchać snu Starego Majora. Jest to sen o tym, jak wyglądałby świat, gdyby ludzie nie byli już jego panami. Wykorzystuje ten sen, aby rozbudzić w zwierzętach tęsknotę za uwolnieniem się od ucisku wywołanego przez ludzi. Wyczarowuje budzący się, rewolucyjny sen o utopii dla zwierząt:

” Wystarczy pozbyć się człowieka, a produkt naszej pracy będzie należał do nas. Niemal w ciągu jednej nocy moglibyśmy stać się bogaci i wolni. Co w takim razie musimy robić? Pracować nocą i dniem, ciałem i duszą, aby obalić rasę ludzką! To jest moje przesłanie do was, towarzysze: Bunt! Nie wiem, kiedy ten bunt nadejdzie, może to być za tydzień, a może za sto lat, ale wiem, tak pewnie, jak widzę tę słomę pod moimi stopami, że prędzej czy później sprawiedliwości stanie się zadość…”

Zwierzęta są bardzo poruszone wizją Starego Majora, który mówi o zwierzętach żyjących w jedności, w wolności i sprawiedliwości, według innych zasad niż ludzie. Zasady te staną się Siedmioma Przykazaniami Animalizmu.

W rozdziale siódmym spotykamy się z innym rodzajem snu, w wyznaniu trzech kur, które mówią, że Snowball przyszedł do nich we śnie i kazał im nie słuchać rozkazów Napoleona. Za to wyznanie zostają zabite.

W rozdziale dziesiątym stare marzenia już umarły:

” Ale o luksusach, o których Snowball uczył kiedyś zwierzęta marzyć, o boksach z elektrycznym oświetleniem, ciepłą i zimną wodą, o trzydniowym tygodniu pracy, już się nie mówiło. Napoleon potępił takie pomysły jako sprzeczne z duchem zwierzęcości. Jego zdaniem, największe szczęście leży w ciężkiej pracy i oszczędnym życiu…”

Jednak propaganda Napoleona uparcie twierdzi, że marzenia o buncie są nadal aktualne, mimo że tylko świnie i psy odnoszą korzyści z tego, że zwierzęta prowad

priligy online”>

zą gospodarstwo.

” Hamlet ” – w jaki sposób monolog Hamleta „być albo nie być” wzbogaca wyobrażenie czytelników o postaci Hamleta?

Monolog Hamleta charakteryzuje go w różny sposób, w zależności od tego, jaką motywację ma do jego wygłoszenia. Jeśli wierzymy, że Hamlet WIE, iż Klaudiusz i Poloniusz podsłuchują, to można argumentować, że Hamlet (jeśli udaje obłęd) podsuwa im wersy dotyczące jego rozważań o samobójstwie.

Można też argumentować, że mówiąc o „działaniu”,

ma na myśli zabicie Klaudiusza i chce sprawić, by Klaudiusz obawiał się, że ma go na oku…

Jeśli uważasz, że Hamlet myśli, że jest sam, to możesz zinterpretować ten monolog jako wgląd w wewnętrzną pracę mózgu Hamleta. „Być albo nie być, oto jest pytanie (…) czy szlachetniej jest w umyśle cierpieć z powodu strzał i uderzeń skandalicznego losu, czy też wziąć broń przeciwko morzu kłopotów i przeciwstawiając się, zakończyć je”. Innymi słowy, zastanawia się: „Czy powinienem żyć, czy umrzeć? Czy jestem szlachetniejszy, jeśli cierpię wszystkie udręki, które życie na mnie rzuca, czy też lepiej jest wziąć broń (oręż) przeciwko kłopotom, które życie na mnie rzuca, i zabić się?”. Wiele zależy od tego, jak odczytasz ten monolog.